دځان سوزونې په وړاندې چوپتيا  ولې؟

د نوامبر د مياشتې ۲۵ مه برابره وه د ښځو په وړاندې د تاوتريخوالي د له منځه وړلو له ورځې سره ، چې زموږ په هيواد كې هم د غونډو په جوړولو او د شعارونو په وركولو سره ولمانځل شوه، په داسې حال كې چې زموږ د هيواد له بيلابيلو سيمو څخه د ښځو په وړاندې د تاوتريخوالي بيلابيلې پيښې او رپوټونه تر لاسه كيږي،چې ډيرى دغه تاوتريخوالي خو بيا حتى زموږ د خويندو د ژوند په بيه هم تماميږي .

 د ښځوپه وړاندې د تاوتريخوالي د له منځه وړلو د نړيوالې ورځې په وياړ ، چې كومه غونډه جوړه شوې وه په كې د عامې روغتيا وزيرد روان كال په تيرواتو مياشتو كې  د ځان سوزونې د ۱۰۰ پيښو خبر وركړ، چې له دغو پيښو څخه ۶۴يې د هرات په ولايت كې رامنځ ته شوې .همدا شان وزيرد روان كال په ترڅ كې د هيواد په بيلابيلو سيمو كې د نارينه وو له خوا د ښځو د وهلو د ۷۱۰ ثبت شوو پيښوخبرهم وركړاو دا، چې څومره پيښې بيا پټې     دي او نه دي ثبت شوې بيله خبره ده، خو راځودې ټكي ته، چې د داسې پيښو زياتيدل يو ځل بيا د ښځو په وړاندې د تاوتريخوالي څرګندويي كوي او دا په ګوته كوي، چې ښځې څومره او په كومه كچه تر تاوتريخوالي لاندې دي، چې له دغه ظلم او زور زياتي څخه د خلاصون په خاطر ځان سوزونې ته، چې تر ټولو سخته وژنه ګڼل كيږي، حاضريږي.

د دغو ځان سوزونو عمده او اساسي عوامل كورني تاوتريخوالي، اقتصادي ستونزې ، بيسوادي،بې وخته او مخكې له قانوني سن څخه د نجونو ودول ، په زور او په بدو كې د هغوى وركول او داسې نور ..... هغه څه دي، چې د داسې دردونكو غميزو د رامنځ ته كولو باعث ګرځي. زموږ په هيواد كې ښځې تر ډول ، ډول فشارونو او تاوتريخوالي لاندې دي. په هيواد كې د دوه مليونو معتادينو له جملې څخه يو سلو شل زره يې ښځې دي، چې بيا هم د بيلا بيلو عواملو له كبله يې دغه ناوړه عمل ته مخه كړې او اساسي عامل يې د كارپوهانو په اند بيا هم نارينه دي.

كه څه هم ، چې د ښځو له حقوقو څخه د دفاع په خاطر يو زيات شمير بنسټونه په كار لګيا دي اوتر بيلابيلو عنوانونو لاندې فنډونه (پيسې) هم تر لاسه كوي، خو ځينو يې هيڅ داسې كوم اساسي او بنسټيزګام نه دى اوچت كړى،چې په هغو سره دې د ښځود حقونو د تر لاسه كولوپه وړاندې حساسيتونه او ضديتونه له منځه يوسي او حد اقل دې ته لاره هواره شي ، چې په ټول هيواد كې زموږ خويندې د زده كړې او ټولنيز كار اجازه تر لاسه كړي .

كه څه هم په دې وروستيو كې د ښځو په وړاندې د تاوتريخوالي د له منځه وړلوپه خاطر د ښځينه بنسټونو،مدني ټولنو ،دبشر د حقونو كميسيون، د ښځوچارو ، عامې روغتيا ، عدليې او يو شمير نورو وزارتونو په مرسته په څلورو فصلونواو ۴۴ مادوكې يو قانون هم تصويب شو، چې په كې ډير ښه او مثبت ټكي راغلي دي ، خو دا چې دا قانون به څومره د عمل جامه واغوندي، هغه څه دي چې څنګه دغه بنسټونه او رسنۍ كولاى شي ، چې د دغه قانون په خپرولو او نشر سره خلك ورڅخه با خبركړي او كوم د جزا موارد ،چې په كې ذكر شوي هغو ته د عمل جامه ور واغوستل شي. له بلې خواموږ كولاى شو ، چې د جوماتونو او ديني عالمانو له لارې خلك د ښځوله حقونو څخه خبر كړو او لكه څنګه چې د اسلام مقدس دين هم دښځو پر حقونو ټينګاركړى او پر هغوى يې ظلم او ستم ناروا ګڼلى ، د وعظ او تبليغ له لارې نارينه د ښځو د حقونو په تامين او رعايت معتقد كړو.